Werken vanuit Spanje als inwoner van Verenigde Staten

In één oogopslag

Regeldekking

Wat de regels zeggen over Spanje

De regels hieronder bepalen het vaakst hoe een verblijf in Spanje uitpakt, in gewone taal en met de bron erbij. Je eigen rapport vertelt je welke ervan op jou van toepassing zijn.

1. Significant issueImmigratie en visum

   Na 90 dagen op een kortverblijfstatus overschrijd je je verblijf

   Kortverblijf in Schengen, visumvrij of met een C-visum, is maximaal 90 dagen binnen elke periode van 180 dagen. Daarna, zonder een nationaal visum of verblijfsvergunning zoals de Digital Nomad Visa, bevind je je in overschrijdingsgebied onder Ley Orgánica 4/2000. Gemelde gevolgen zijn bestuurlijke boetes in de categorie ernstige overtreding van 501 tot 10.000 euro, mogelijke uitzetting en een Schengenbreed inreisverbod van 3 tot 5 jaar, tot 10 jaar in ernstige gevallen. Het Entry/Exit System van de EU, dat tot eind 2026 wordt uitgerold, registreert digitaal elke grensoverschrijding en signaleert overschrijdingen automatisch, waardoor dit steeds moeilijker onopgemerkt te laten passeren is.

2. Significant issueFiscaal inwonerschap

   Na 183 dagen in het kalenderjaar word je Spaans fiscaal inwoner

   Spanje kent geen gesplitst jaar voor inwonerschap. Zodra je meer dan 183 dagen aanwezigheid in het kalenderjaar overschrijdt, ben je inwoner voor het hele jaar, niet alleen vanaf de datum waarop je de grens overschreed, en komt wereldwijd inkomen binnen bereik van Spaanse belasting bovenop wat je thuisland nog heft, tenzij een verdrag en de tiebreaker daarvan dit regelen. Incidentele afwezigheden tellen mee voor de 183 dagen, tenzij je inwonerschap elders kunt aantonen. Als je inwoner wordt, kijk dan of het vlaktarief van het Beckham-regime kan gelden, apart behandeld. De regel voor incidentele afwezigheid is strenger dan ze klinkt. De Spaanse Hoge Raad besliste in 2017 dat het een zuiver objectieve toets is, niet gekoppeld aan de vraag of je van plan was terug te keren, dus korte reizen buiten Spanje, een weekend weg, een week naar huis, een vakantie elders, worden allemaal opgeteld bij je Spaanse dagentelling. De enige echte weerlegging is een verklaring van fiscale woonplaats uit een ander land, geen map met instapkaarten. In de praktijk betekent dit dat iemand Spaans inwonerschap kan bereiken bij ongeveer 164 daadwerkelijke dagen op Spaanse bodem, als diegene datzelfde jaar ook 20 dagen vakantie elders opnam zonder buitenlands certificaat om dat aan te tonen.

3. Significant issueInkomstenbelasting

   Je salaris via de Spaanse lokale loonadministratie laten lopen doorbreekt de verdragsbescherming vanaf dag één

   De drie voorwaarden van Artikel 16(2) van het verdrag moeten allemaal samen gelden om je Nederlandse salaris beschermd te houden: de dagentelling, de betaler die geen Spaans inwoner is, en de kosten die niet worden gedragen door een Spaanse vaste inrichting of vast middelpunt. De dagentelling krijgt alle aandacht, maar de kostendragersvoorwaarde is in de praktijk degene die het eerst breekt. De duidelijkste trigger is dat je Spaanse werkgeversentiteit je salaris lokaal via de loonadministratie laat lopen, zodra dat gebeurt wordt de vergoeding effectief betaald door een Spaanse inwoner volgens de economisch-werkgeverlezing van Artikel 16(2)(b), en de bescherming vervalt onmiddellijk, zonder enige overgangsperiode voor de dagentelling, ongeacht hoe weinig dagen je in Spanje hebt doorgebracht. Alleen al het hebben van een Spaanse groepsmaatschappij ergens in de structuur is op zich niet genoeg, wat telt is of die Spaanse entiteit degene is die betaalt voor of wordt doorbelast voor je salariskosten via de lokale loonadministratie. Spanje wordt algemeen geacht op dit gebied een economisch-werkgever-, substance-over-form-benadering te hanteren, maar dat is administratieve praktijk die vooral is opgebouwd rond het doorbelastingsfeit, geen vaststaande uitspraak over dit specifieke verdrag voor een echt geval van thuiswerken zonder doorbelasting, dus behandel lokale loonregistratie als het veilige signaal om op te plannen in plaats van te vertrouwen op de vraag of de diepere economisch-werkgevertheorie wel of niet standhoudt.

4. Significant issueRisico op vaste inrichting

   Contracten tekenen of leidinggeven vanuit Spanje creëert een reëel risico op vaste inrichting

   Het gewoonlijk sluiten van, of de hoofdrol spelen bij, contracten die de werkgever binden, is een vaste inrichting via een afhankelijke vertegenwoordiger onder Artikel 5 van het op de OESO gebaseerde Spaanse kader, en een leidinggevende die feitelijk de zaken vanuit Spanje stuurt, verhoogt het risico op een plaats van leiding. Het risico stijgt ook als de werkgever de Spaanse locatie verplicht of de werkruimte betaalt, waardoor deze ter beschikking van het bedrijf komt te staan onder de eigen toets van de DGT. Een geachte vaste inrichting brengt Spaanse vennootschapsbelasting op toerekenbare winst met zich mee en kan ook lokale loonheffing veroorzaken.

5. Significant issueJe bedrijf verplaatsen

   De echte beslissingen van je Nederlandse BV vanuit Spanje nemen kan het bedrijf zelf Spaans fiscaal inwoner maken

   Spaans recht maakt een bedrijf Spaans fiscaal inwoner als aan een van drie onafhankelijke toetsen wordt voldaan, oprichting onder Spaans recht, een statutaire zetel in Spanje, of de daadwerkelijke leiding in Spanje hebben, wat betekent dat de leiding en controle over het geheel van de activiteiten hier ligt. Een solo-Nederlandse oprichter die naar Spanje verhuist terwijl zijn Nederlandse BV nominaal Nederlands blijft, loopt regelrecht risico op de derde toets, als jij de enige bestuurder bent en jij degene bent die contracten tekent, strategie bepaalt, leveranciers beheert en betalingen goedkeurt vanuit Spanje, is de echte zetel van leiding van het bedrijf aantoonbaar met je meeverhuisd, ook al is er op papier niets veranderd. Dat creëert een echt dubbele-inwonerschapsgevecht, Nederland claimt inwonerschap nog steeds op grond van oprichting, Spanje claimt het op grond van daadwerkelijke leiding, maar het verdrag uit 1971 lost dit wel op, Artikel 4(4) geeft een tiebreaker op basis van de plaats van daadwerkelijke leiding voor iedereen behalve een natuurlijk persoon, dus zodra Spanje de feiten wint, verschuift het verdragswoonplaats naar Spanje en weg van Nederland. Die oplossing maakt de zaken erger, niet beter, want het Nederlandse belastingrecht behandelt een bedrijf dat ophoudt Nederlands fiscaal inwoner te zijn alsof het al zijn bezittingen tegen marktwaarde heeft vervreemd bij vertrek, de eindafrekening onder de Wet Vpb, een aparte en bijkomende kostenpost naast de persoonlijke conserverende aanslag die voor jou als aandeelhouder geldt. Voor een eenpersoonsbedrijf is er geen realistische manier om dit te verzachten door papierwerk in Nederland te houden terwijl je elke echte beslissing vanuit Spanje neemt, de eerlijke opties zijn een werkelijk in Nederland gevestigde bestuursmeerderheid die echte vergaderingen in Nederland houdt, of bewust accepteren dat het bedrijf met je is meeverhuisd en de Nederlandse vennootschappelijke eindafrekening die daarbij hoort inprijzen.

6. Significant issueWerkvergunning

   Spaans dienstverband aangaan of Spaanse klanten bedienen zonder machtiging is duidelijk verboden

   Wat onder Spaans recht ondubbelzinnig is, is dat het aangaan van Spaans dienstverband, het leveren van diensten aan klanten op de Spaanse markt boven de 20 procent zelfstandigenmarge van de Digital Nomad Visa, of elke andere lokaal betaalde activiteit zonder werkmachtiging, niet is toegestaan. Dit is de ene heldere grens in een verder grijs gebied voor remote workers, en het geldt ongeacht hoe kort het verblijf is.

Wat mensen hier vaak verrast

• Fiscale woonplaats na 183 dagen
• Bezit en familiebanden die woonplaats eerder triggeren

Belastingverdrag tussen Verenigde Staten en Spanje